Rozdział 17

- Ta.. Jasne.. - powiedział

- No tak. Skoro nie wierzysz, to masz problem złotko. - powiedziałam puszczając do niego oczko.

- Problem, to masz Ty Lottie. Jeny.. Ale Ty sie zmieniłaś z te kilka tygodni wiesz? - powiedział

- Super. - powiedziałam odchodząc. - Chodź bracie. - powiedziałam łapiąc go za ciepłą dłoń. Szliśmy do ogrodu gdzie była większa liczba osób. 

- Lottie. - usłyszałam głos z tyłu. Obróciłam się i widziałam drapiącego sie po karku Brian'a

- Tak kochanie? - powiedziałam podchodząc do niego bliżej i bliżej.

- Juz nic. - powiedział obejmując mnie w talii. Nasze usta połączyły się. 

- Eeeeeeeeeeeee..... - powiedziałam przeciągając to słowo. To nawet nie słowo. Tą litere.

-Co sie stało? - zapytał Brian

- Ja mam chłopaka. - powiedziałam

- Eeee? - zapytał

- Eeee? To znaczy że nie możemy być razem, sorry. - odpowiedziałam

- Okej.... - powiedział ze smutkiem w głosie Brian.

* 13:43*

Usłyszałam dzwonek do drzwi. Poszłam otworzyć a w drzwiach zastałam Niall'a!

- Hej! Co Ty tutaj robisz? Jejku! Jak się ciesze że jesteś! - krzyczałam z radości

- A wczoraj jakoś się nie cieszyłaś... - powiedział 

- Nie rozuimiem. - odpowiedziałam

- Ta. nie rozumiesz. Idź do swojego " braciszka"-  powiedział robiąc cudzysłów z palców

- No bo to jest mój brat do jasnej ciasnej anielki!

- Ta.. Niewazne. Przyszedłem po reszte rzeczy. - powiedział

- Czyli.... - powiedziałam zamykając drzwi przed nosem Niall'a. 

- Czyli ze mną zrywasz. - powiedziałam sama do siebie płacząc. Poszłam do łazienki i znalazłam żyletke. 

1 cięcie. - Jesteś świnią. 2 cięcie - jesteś gruba. Wymieniałam tak aż do ponad 23. Moja ręka była pocięta w rózne znaczki. 

~ Oczami Niall'a ~

- Lottie, wiem że tam jesteś! Otwórz proszę! Chce to wszystko wytłumaczyć! - krzyczałem na marne. Nikt nie otwierał. - Bo zaraz wywarze te drzwi! - krzyczałem bez skutku. - Jak chcesz. - powiedziałem naciskając na klamke - O! Otwarte! - krzyknąłem po czym zacząłem się z siebie śmiać. Poszedłem po swoje reczy. W drodze powrotnej, coś mnie natkneło aby zobaczyć do łazienki.

- Japierdziele! Co Ty sobie zrobiłaś?! Lottie! Słyszysz mnie?! - krzyczałem - Ty świnio! - krzyczałem do siebie - To wszystko Twoja wina! Jak mogłeś do tego dopuścić Niall?! - krzyczałem

Zadzwoniłem na pogotowie. Skąd mam wiedziec czy z nią wszystko okej? 

- Dzień dobry. Prosze przyjechać jak najszybciej na ulice " bla bla bla xD " Moja dziewczyna sie pocieła! - krzyczałem

- Dobrze, zaraz będziemy. - usłyszałem głos osoby z drugiej strony

Po około 10 minutach przyjechała karetka. 

- A pan to kto? - zapytał jeden z osób które przyjechały

- Chłopak Lottie. Ona nie ma nikogo innego... Jej mama umarła 5 lat temu, tato odszedł. Jedynie brat i Ja, ale brat chyba wyjechał spowrotem do Niemiec. 

- Dobrze. Niech pan jedzie z nami. - powiedział

- Dziękuje. - odpowiedziałem 

 

Po chwili byliśmy w szpitalu. Lekarze krążyli między nią. 

 

* Kilka godzin później, gdy Lottie się już obudziła *

 

- Ja przepraszam Ciebie Lottie... To wszystko moja wina.. - powtarzałem sam do siebie. 

Rozmawialiśmy tak długo. 

- Lottie, masz w sobie coś Irlandzkiego? - zapytałem

- Nie a co? - odpowiedziała

- A chcesz coś mieć? - zapytałem po czym podeszłem do Lottie i cmoknąłem ją  policzek. 

- No ba. Najlepiej żeby było związan z Tobą. - powiedziała

###################################################################

Taki tam krótki ;D Teraz obiecuje, że dopóki nie bedzie 3 komentarzy, nie pisze następnego rozdziału, nawet jeśli ma to trważ 3 miesiace ;))